เมื่อวานไปมี้ต Ikushita ภาค2 ที่ D-cine สยามดิสคัพเวอรี่

แบกของเกมกับของรางวัลไปให้ทายกันเล่น แต่ปรากฎว่ารางวัลใหญ่ไม่แตกแฮะ!?

เลยต้องยกยอดไปต่อคราวหน้าที่ยังไม่ได้กำหนดว่าเมื่อไหร่

 

แต่ที่ประหลาดใจคือ งานนี้มีเค้กเซอร์ไพรส์ให้เราด้วยแฮะ! ว้าว!

ดูเบื้องหลัง DVD Cat in the red boots ตอนโทมะเป่าเค้กวันเกิด

แล้งตรงหน้าเราก็มีเค้กไอติมสีขาววางอยู่ด้วย บรรยากาศน่าอร่อยชะมัด

 

ถึงจะไม่มีมีดกับจานแบ่งก็ไม่เห็นเป็นไรนี่เนอะ ก็เล่นจ้วงกันซะพรุนแบบนั้น

และนี่ก็คือโฉมหน้าเค้กไอติม ที่ไม่สืมทราบมาว่าเป็นของเดลี่ควีนนั่นเอง

(มิน่าล่ะมันถึงอร่อยโคดขนาดนั้น...เพราะเราเป็นแฟนบลิซซาสของ DQ น่ะสิ!)

 

 

 

และนี่... คือภาพ after การ "จ้วง"

 

 

แหว่งกลางกันเลยทีเดียว เหอๆๆ

 

งานนี้ต้องขอบคุณชาว IK อย่างสูงสำหรับเค้กที่น่ารักแบบนี้นะ จากใจจริงจ้ะ ^ ^

ได้เจอพี่ดาวด้วย ซึ่งก็ผิดจากอิมเจที่คิดไว้โดยสิ้นเชิง นึกว่าจะเป็นป้าโหด ที่ไหนได้เป็นสาวสวย(โฉด?) 55

สมกับที่เกิดวันเดียวกับซูบารุจริงๆเลยนะ (เป็นพวกใจกว้าง)

 

ว่าแต่ Bi อ่ะ มาไม่ได้ไหงฝากของมาให้เราได้ล่ะเนี่ย

แถมให้มาซะเยอะเลย เกรงใจนะ (แต่เราจะกินคนเดียวให้หมดนั่นล่ะ ! 555)

ขอบคุณมากนะบิ ชอบมากเลยล่ะ

 

..ของขวัญบิ..

(เยอะจริงๆนะเนี่ย เปิดมาตกใจเลย "ถุงขนมสเปเชี่ยล")

 

วันหลังพาโทมะไปเที่ยวอีกนะบินะ

ไม่แน่อีกหน่อยเราอาจมีอัลบั้มรวมภาพ ททท. (โทมะ-ท่อง-ไทย) ของบิเต็มอัลบั้มเลยก็ได้

 

อ้อ แล้วก็ต้องขอบคุณหนูแนนสำหรับแผ่น shock ด้วยน้า เมื่อคืนเล่นเอาเราตาโหลไปเลย

คาดว่าอาทิตย์นี้คงจะตาเป็นโทมะแน่ๆ เพราะตั้งเป้าไว้ว่าจะดูทุกคืนนะ

แต่ก่อนหน้านั้น วันที่ 3.7 นี้ Hanakimi ก็ออนแอร์แล้ว

หนูแนน onegai~!! วันเสาร์จะเอาแผ่นเปล่ามาแลกนะขอรับ!

 

ดูแถลงข่าวไปก็อดไม่ได้อ่ะ Shun-kun.. คุณแบบว่า..

หลงลูกเขยชั้นก็บอกมาเหอะ

 

 

12 kisses and then forget the girl!?

What are u guys doing???

>________<

 

แต่ที่โชคดีก็คงจะเป็นบท อ.อูเมดะ ที่ตอนแรกเห็นชื่อคนแสดงแล้วตกใจ

โอ้..พี่แกจะมารับบท อ. คิระคิระ ที่ไม่สนผู้หญิงได้หรือวะเนี่ย..?

แต่พอเห็นภาพใน CM แล้วก็ออกจะเป็นปลื้มอยู่ไม่น้อย

พอแต่งตัวตามบทออกมาแล้วก็ เท่ห์เหมือนกันนะเนี่ย ^ O ^ b

 

Sensei เท่จัง~!!

 

รอดูๆ

ถ้าพูดอย่างโทมะก็คือ "กรุณาดูกันด้วยนะครับ!"

"ถ้าใครมีเดทวันนั้นก็กรุณากลับบ้านก่อน 9.00 pm ด้วยนะ"

"หรือถ้าเปลี่ยนมาเดทที่บ้านได้เลยก็ยิ่งดี"

 

^

^

*ปาดเหงื่อ*

โทมะจัง .. พูดไว้ในบล็อคแบบนี้ได้ไงนะ (พ่อคุณเป็นเอามาก)

แต่ก็นะ คนแสดงเองยังตื่นเต้น เราเลยตื่นเต้นอยากดูไปด้วยเลย

 

โอเค วันนี้พอแค่นี้ล่ะ

กลับบ้านไปดู Shock ดีกว่า ทำสถิติ (55)

 

p.s. - Thnx โบสำหรับนี่นะ น่ารักมากเลย

 

มันหนักคอเอาการอยู่ จะพยายามใส่ให้ชินนะ :)

 

 

อยู่ๆ พี่แจ๊ดกับ พี่ตู้ ก็โผล่มาถึงโต๊ะทำงานใหม่

จริงๆคือพี่ตุ้มีประชุมที่นี่ แล้วพี่แจ๊ดขอติดมาด้วย (โฮ่โฮ่!)

ป้อนเลยพาแวะมาโต๊ะเราด้วย ขอบคุณน้า~ 

 

ตอนนี้ก็เลยเหลือแต่พี่ผึ้งที่ยังไม่ได้เห็นหน้ากันมานาน

หวังว่า next gathering พวกเราจะได้เจอกันซะทีน้อ

วันนี้งานยุ่งมากเลย ต้องพอแต่นี้ก่อน

 

ไว้วันพุธเย็นเจอกันนะคะพี่ๆ!

 

HAPPY Happy Happy!!

What is UP? : Add 2 new Photo Albums !!

 

ดู Akihabara @ Deep จบไปเมื่อ 2 วันก่อน ตอนจบนี่รู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมส์ RPG ยังไงยังงั้น (55+) เลย cap ประมวลภาพที่ชอบใส่ album ซะ

แล้วก็ add อัลบั้ม ToRyo Random Pix เข้าไปด้วย เป็น Cap จากหนัง ละคร รายการเก่าๆ ของโทมะจังกับน้องเรียวปนกัน

 

จริงๆแล้ว add ไว้ถึง 55 ภาพ แต่พอจัดระเบียบอัลบั้มแล้วย้านรูปบางส่วนไปใส่อัลบั้มใหม่ แล้ว Click Save ปรากฏว่าภาพมันหายไปเลย เลยเหลืออยู่แค่ 44 ภาพอย่าง

ที่เห็น เราว่าเราต้องมีปัญหากับระบบ ActiveX ของ Windoe Live นี่แน่ๆเลยว่ะ  --   --'  นอกจากจะ Download ที่ทำงานไม่ได้แล้ว ถ้าใช้เน็ตที่บ้านก็อืดแสนอืดอีกต่างหาก

เมื่อคืนนั่งรอเกือบหลับกว่าจะโหลดครบ 55 รูป (ที่เหลือแค่ 44 รูปในพริบตา) อนาจจริง..

 

Time Slip ตอนที่ 6.3 คลอดออกมาแล้ว  ในที่สุดเรื่องนี้ก็กลายเป็นเรื่องยาว 7 ตอนจบจนได้ ทั้งที่เราวางโครงเรื่องไว้แค่ 3 ตอนเท่านั้น มันยืดมาได้ไงเนื่ย?

 

อยากจัดการฟิกที่ค้างไว้เป็นปีให้มันจบไปทีละเรื่อง แต่เดี๋ยวนี้ก็ไม่ได้มีเวลาเยอะอย่างเมื่อก่อน แถมเราเป็นพวกแต่งฟิกหลังเลิกงานไม่ได้ด้วย มันจะเกิดอาการเนือยปนง่วงขึ้นมาทันที สมัยก่อนที่หยุดเสาร์-อาทิตย์ ก็จะเอาเวลาวันอาทิตย์ไว้เขียนฟิกแบบสบายๆ แต่เดี๋ยวนี้คอมพ์แฮงก์บ่อยจนไอยากใช้งานมันเท่าไหร่แล้ว สงสัยเราจะมีข้อมูลอยู่ในเครื่องเยอะเกินไป (รู้แต่ก็ไม่ไรท์ออกสักที) ก็นะ มันก็สมควรที่จะแฮงก์อยู่ล่ะ

 

เป้าหมายต่อไปคือดู My Boss My Hero..

 

แต่ต้องทิ้งช่วง พักคอมพ์นิดนึง  (อีกอย่างคือ ยังอารมณ์ค้างกับ @ Deep อยู่)

 

เดือน 10 โทมะมีสัมภาษณ์ลงหนังสือหลายเล่มแฮะ นอกจากที่ลงประจำใน WU, Duet, Potato แล้ว ช่วงที่มีบูไตอยู่นี้ก็เลยไปโผล่ใน Look at Star กับ TopStage ด้วย

แต่นั่นกเป็นเรื่องปกติ ที่น่าตื่นเต้นคือคราวนี้มีสกู้ปใน Theatre Guide ซึ่งปกติมันไม่ค่อยลงไอดอลเท่าไร แล้วก็ยังมีหนังสือแปลกๆ อย่าง Maple ที่เป็นแม็กกาซีนผู้หญิงทำงานอีก

 

 

 

 

อยากดู Red Boots จัง  >___< !!!!!

เข้าไปในเว็บโรงละครมา เห็นโทมะเขียนในไดอารี่ว่าเวทีคราวนี้อยู่ใกล้คนดูมาก แล้วก็มีฉากที่ต้องเดินเข้าไปในทางเดินระหว่างที่นั่งคนดูด้วย

และนี่คือภาพโรงละครทั้งที่โตเกียวและโอซาก้าที่ก้อปมาจาก official Web

 

 

เวลาเราออน MSN..

 

ถ้าบอกว่า busy ก็คือ busy จริงๆ ไม่ใช่หลบคน

ถ้า away ก็คือไม่อยู่ที่หน้าจอ ไม่ใช่นั่งอยู่แต่ไม่ตอบ

 

ถ้าอยู่ๆ เราหายไป คือ มีธุระกะทันหัน

ไม่ใช่ไม่สนใจ

ไม่ใช่เรียกร้องความสนใจ

ตอนนี้เหนื่อยจนไม่อยากจะทำอะไร

อยากนอน

อยากนั่งเฉยๆ

 

เราอาจเบื่ออะไรง่ายๆ เซ็งอะไรง่ายๆ

แต่นานๆ ทีจะบอกออกมาตรงๆ ว่า "เบื่อ"

และมันก็ไม่ง่ายนักหรอกที่จะบอกออกไปตรงๆ ว่าเซ็ง

 

อย่างไรก็ตาม บางทีเราก็พูดอะไรที่เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ ณ วินาทีนั้นออกไป

ซึ่งผลของมันบางทีก็แย่.. ช่วงนี้ยิ่งปากปีจออยู่ด้วย

 

กลัวอยู่เหมือนกัน

 

จนบางทีกลัวที่จะพูด เลยไม่พูดเลยดีกว่า แต่ผลมันอาจยิ่งแย่กว่าเดิมก็ได้

 

พูดก็แย่

ไม่พูดก็แย่

 

แต่ถ้าไม่พูด คนจะรู้ไหมว่าคิดอะไรอยู่

เคยคิดว่าจะรอจนเขารู้ สุดท้าย ไม่เห็นมันจะรู้เลย

 

ท้ายที่สุดก็ต้องพูดออกไปอยู่ดี เพราะอะไร

เพราะถ้าเก็บไว้ก็จะเป็นบ้าอยู่คนเดียว เพราะถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว

มันดีแล้วเหรอ?

 

 

เหนื่อยชิบ.....

 

จริงๆ

 

 

ถ้าไม่บอกออกไป

Don't you know...?

 

 

 

จาก....ลูกหมาเหี่ยวๆ ตัวหนึ่ง

 

 

 

 

ตอนนี้ รู้สึกอะไรๆมันมากเกินไป

 

งานมากเกินไป

เหนื่อยมากเกินไป

งงกับอะไรรอบๆตัวมากเกินไป

ร้อนมากไป

หิวมากไป

กลั้นใจมากไป

 

...มากไป

 

มึนว่ะ เหนื่อยใจมากกว่าเหนื่อยกาย

หรือเพราะเหนื่อยกายเลยเหน่อยใจด้วยก็ไม่รู้สิ

 

อยากทำงานที่ตัวเองชอบ ลาออกอีกทีดีไหมวะ

 

กลุ้มใจจัง...

 

 

 

ถ้านึกภาพลูกหมาหิวน้ำ ทำตาเศร้าๆออกละก็

นั่นล่ะ หน้าเราในตอนนี้